Breaking News

ΑΠΕΡΓΙΕΣ: Σηκωθείτε από τον καναπέ! Δεν θα χυθεί αίμα -παρά το ότι αιμορραγούμε συνεχώς…

Editorial, Άποψη 17 Dec 2017 - 9:49 PM
Συντάκτης: TheViewer Editor

Κάθε φορά που προκηρύσσεται μια πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση, τα κατά τόπους εργατικά κέντρα και τα συνδικαλιστικά τους όργανα με τα σωματεία, συνδικάτα κ.λπ. προσπαθούν να το ανεβάσουν ψηλά. 

Προσπαθούν, αλλά δυστυχώς, τίποτε δεν γίνεται πια. Διότι κανείς δεν φαίνεται να θέλει να κατέβει όπως άλλες εποχές σε μια απεργία, να κάνει πορεία διαμαρτυρίας, να κρατήσει τις σημαίες ψηλά και να συμμετέχει με τα γνωστά συνθήματα σε μία τέτοια εκδήλωση.

Την περασμένη εβδομάδα, ήρθαμε αντιμέτωποι με μία ακόμη τέτοια αποκαρδιωτική εικόνα. Μπροστά από το Εργατικό Κέντρο Ρόδου, λίγοι εκπρόσωποι των συνδικαλιστών να προσπαθούν να συγκεντρωθούν, να κάνουν ομιλίες και να καλέσουν τον κόσμο να συμμετέχει στην απεργία.

Η άλλη εικόνα, που επικρατούσε στην πόλη της Ρόδου, ήταν εντελώς διαφορετική. Κίνηση παντού, καφεδάκι στα καφέ και όλοι στις δουλειές τους.

Κάτι δεν πάει καλά, δηλαδή. Ή ο κόσμος βαρέθηκε ή απλά κάτι κάνετε λάθος. Οι απεργίες δεν έχουν πια την αίγλη άλλων εποχών, δεν έχουν συμμετοχή δεν υπάρχει ανταπόκριση, δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τον κόσμο.

Έμεινε το Εργατικό Κέντρο να στέκει ως σημείο – σύμβολο των αγώνων που δόθηκαν (και δίδονται καθημερινά, ακόμη) ως ένα κτήριο του εργατικού πόνου και της επίλυσης των προβλημάτων. Τίποτε περισσότερο; Γιατί;

Ίσως να το ξανασκεφτούμε όλοι μας. Εργαζόμενοι είμαστε όλοι μας. Ακόμη κι αν δεν μας ενδιαφέρουν οι πορείες με τις σημαίες, ούτε οι ομιλίες, ούτε τα συνθήματα, μπορούμε να δείξουμε λίγο ενδιαφέρον. Και όχι ‘βουβό’ και ‘υπόκωφο’.

Οι αγώνες δεν κερδίζονται στην σιωπή. Αυτό το δίδαξε η Iστορία. Και αντί για φόβο, να καλλιεργήσουμε έστω λίγη ακόμη αισιοδοξία μέσα σε ένα τέτοιο δύσκολο περιβάλλον, όπου τα εργατικά δικαιώματα ΄που είχαν κατακτηθεί με αγώνες και αίμα πολλών ετών, γκρεμίζονται καθημερινά χωρίς να καταλάβουμε…. από πού μας έρχεται.

Κύριοι, λυπούμαι αλλά είστε λάθος. Οι συνδικαλιστές προσπαθούν και θα προσπαθούν (ίσως να πρέπει ν’ αλλάξουν κι εκείνοι κάτι) αλλά κι εσείς, ι εργαζόμενοι, οι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, κοματικοί ή ακομάτιστοι, αντιδράστε.

Σηκωθείτε από τον καναπέ και μην φοβάστε. Δεν φαίνεται ότι θα χυθεί αίμα τόσο εύκολα σε οποιαδήποτε σύγκρουση. Ωστόσο, συνεχίζουμε να αιμορραγούμε μέχρι να στραγγίξει η τελευταία ρανίδα ελπίδας και αγώνα. Τότε θα καταλάβουμε όλοι μας, ότι αυτή η ‘βαρεμάρα’ που ονομάζεται απεργία δεν ήταν ανέφελη. (theviewer)

Δείτε επίσης

Στο κενό η απόπειρα επικοινωνιακής εκμετάλλευσης του Φοίβου Παρασκευόπουλου από τη Συμμαχία

Η περίπτωση του Φοίβου Παρασκευόπουλου ενός στελέχους της Νέας Δημοκρατίας, είναι χαρακτηριστική για τον τρόπο …