Breaking News

Πότε «φιμώνεται» -τελικώς- η δημοσιογραφία;

Editorial, Άποψη 20 Jul 2018 - 9:47 AM
Συντάκτης: TheViewer Editor

Η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα και όσοι θέλουν να λένε ότι την ασκούν και να εμφανίζονται ως «επαγγελματίες» οφείλουν να ακολουθούν κάποιους κανόνες. Μήπως τελικά η δημοσιογραφία φιμώνεται από τους ίδιους που υποτίθεται ότι την υπηρετούν; 

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την σύλληψη της Τζίνας Δαβιλά (που εμφανίζεται ως δημοσιογράφος αλλά ουσιαστικά δεν άσκησε ποτέ της δημοσιογραφία) κατόπιν μήνυσης που υπέβαλε ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζημάρκος για το λιβελογράφημα που ανέβασε στο προσωπικό της Blog (από όπου δηλώνει ότι ασκεί το…. επάγγελμα, με λίβελους, επιθέσεις ενίοτε και με… αγιογραφίες) μπορεί πλέον η τοπική κοινωνία να καταλάβει σε ποιο σημείο έχουμε φτάσει.

Κατ’ αρχήν το περιστατικό δεν είναι «πρωτοφανές» για τα τοπικά δεδομένα. Έχουν προηγηθεί κι άλλα τέτοια στο παρελθόν. Κι αυτό συμβαίνει όταν κάποιος από τους συναδέλφους (ή φερόμενους ως συναδέλφους) είτε υπερβαίνει τα εσκαμμένα, είτε προχωράει σε προσωπικές επιθέσεις με λίβελους.

Να θυμίσω όμως κι εγώ κάτι στην Τζίνα. Ότι κάποτε, έγραφε «αγιογραφίες» στον κ. Περιφερειάρχη, και εμφανιζόταν στις συνεντεύξεις Τύπου μαζί με όλους μας, συγχαίροντάς τον για το έργο του!  Σήμερα, βέβαια, όλα αυτά τα άρθρα έχουν κατέβει από το blog και στην θέση των συγχαρητηρίων είναι άλλος ή άλλοι –αναλόγως την περίσταση. Παρέμεινε μόνον η λάσπη, η χυδαιότητα και οι προσωπικές -επιθέσεις.

Αφού η υπόθεση ανάμεσα στην εν λόγω και τον κ. Περιφερειάρχη έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, θα αποφανθεί το δικαστήριο.

Μέχρι τότε θα παραμένει η χυδαιότητα, η διαστρέβλωση των γεγονότων που περιγράφει, το προσωπικό μένος.

Αλλά η εν λόγω είναι συνηθισμένη σε αυτές τις πρακτικές. Το κάνει επαναλαμβανόμενα με προσωπικές επιθέσεις που έχουν σκοπιμότητα, πάντα, εναντίον συναδέλφων, πολιτικών και παραγόντων.

Το αυτόφωρο ήταν αναμενόμενο. Κάποιος θα το έκανε (ήταν θέμα χρόνου με τόσους τόνους λάσπης που εκτοξεύονται συστηματικά πότε στον ένα και πότε στον άλλον).

Το να ανεβάζει άρθρο στο οποίο καταγράφει μία σειρά από αναληθή, ατεκμηρίωτα και ανακριβή στοιχεία το μόνο που πετυχαίνει είναι να δικαιώνει τον μηνυτή της και να τον ωθεί στο αυτονόητο: να αμυνθεί για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Κατηγορεί τον κ. Χατζημάρκο για αυταρχισμό –ενώ ερχόταν η ίδια στις συνεντεύξεις του και του έδινε συγχαρητήρια για το έργο του!- τον κατηγορεί για αλαζονία ενώ έχει αυτό-αναγορευτεί σε υπερασπίστρια των «αδυνάτων – δυσαρεστημένων» όσων δηλαδή έφυγαν από την παράταξη.

Μήπως έγινε και ο Ρομπέν τον Δασών; Γιατί αυτό, δημοσιογραφία δεν είναι. (theviewer)

Δείτε επίσης

Κωνσταντίνος ο Υδραίος: Μία γιορτή που κάθε χρόνο θλίβει τους Ροδίτες – Παραμένει άστεγος ο Πολιούχος της πόλης

Η εορτή του νεομάρτυρα, Κωνσταντίνου του Υδραίου, συνδέεται άρρηκτα με την ιστορία και τη παράδοση …