Breaking News

Θα τα καταφέρει η «Κεντροαριστερά» της κυρίας Φώφης να γίνει ο τρίτος πόλος κ η εναλλακτική των δυσαρεστημένων;

Editorial, Άποψη 25 Nov 2017 - 2:43 PM
Συντάκτης: TheViewer Editor

Μετά το ‘σήριαλ’ με τις εκλογές για την ανάδειξη ενός νέου αρχηγού σε ένα ανύπαρκτο κόμμα (πρώτη φορά στα δεδομένα της ελληνικής μεταπολίτευσης) η κα Φώφη Γεννηματά, κατάφερε να κερδίσει τον βασικό της αντίπαλο που ήταν ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης.

Στο κλίμα που επικράτησε μέχρι και τον πρώτο γύρο, μία μεγάλη μερίδα του παλαιού, γνωστού μηχανισμού του Πασόκ, επιχείρησε με κάθε τρόπο είτε να υποβαθμίσει την διαδικασία (που ήταν εξόχως δημοκρατική, αφού ο κόσμος θα πήγαινε στις κάλπες) είτε να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι μόνον η κυρία Γεννηματά θα είναι η αδιαμφισβήτητη ηγέτης την επόμενη μέρα.

Βέβαια, οι κάλπες άλλα έδειξαν.

Όχι μόνον σημειώθηκε προσέλευση, αλλά φάνηκε ότι υπήρξε ενδιαφέρον από τη νεολαία –πράγμα σχεδόν απίθανο στις μέρες μας, αφού οι νέοι άνθρωποι είτε είναι εντελώς αδιάφοροι, είτε δεν θέλουν να ασχοληθούν με ‘τα της πολιτικής’ όπως αναφέρουν, για τους γνωστούς λόγους που επικαλούνται.

Από την άλλη, ο βασικός αντίπαλος της κυρίας Φώφης, ήταν ένας νεαρός 37χρονος από την Κρήτη, με πείρα στα εσωκομματικά, στην Ευρωβουλή και στα διεθνή, με πολύ καλύτερο πολιτικά λόγο από την πρόεδρο της ΔΗΣΥ και φυσικά, με την δυνατότητα διείσδυσης στους νέους ανθρώπους.

Ο κ. Ανδρουλάκης, αν και δεν εκλέχθηκε -αφού είχε απέναντί του ένα «κατεστημένο» του παλαιού, κομματικού Πασόκ που όσο κι αν πάσχιζαν οι «δεινόσαυροί» του, δεν κατάφερναν να ξεφύγουν από τις γνωστές, παραδοσιακές πρακτικές που ήξεραν επί δεκαετίες ολόκληρες- κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις και να δώσει για μία και μοναδική φορά σε αυτό τον χώρο που όλοι θεωρούσαν τελειωμένο, μια νέα πνοή.

Ούτε ο Καμίνης (ως δήμαρχος αλλά και εκπρόσωπος του «απολιτίκ») έφερε τον κόσμο στις κάλπες, ούτε ο Ραγκούσης (που γελάγανε κι οι πέτρες με τις απίστευτες δηλώσεις του) ούτε ο Μανιάτης (που εκπροσωπούσε το πλέον παλαιοκομματικό χώρο) και κυρίως, καθόλου ο Θεοδωράκης (που κάποτε πρέπει να καταλάβει ότι ήταν καλύτερος ως δημοσιογράφος και ΟΧΙ ως πολιτικός).

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, βασικά τα κατάφερε.

Και αν δεν είχε όλη αυτή την «καμαρίλα» απέναντί του θα τα κατάφερνε ακόμη καλύτερα.

Με τον αγώνα του και την παρουσία του, έδωσε μία και μοναδική ελπίδα σε αυτό τον ξεχασμένο πολιτικά χώρο, να «αναπνεύσει» και να επανέλθει για λίγο στο προσκήνιο.

Με την εκλογή της κυρίας Φώφης όμως, δεν τρελάθηκε κανένας από την χαρά του, πλην των «δεινοσαύρων» όπως ο κ. Λαλιώτης (το πάλαι ποτέ «θείον βρέφος» του Ανδρέα) που άναψε το πούρο του στο γραφείο της κυρίας Φώφης, δρέποντας τις…. δάφνες του.

Το τι θα γίνει από εδώ και πέρα, είναι λίγο αμφίβολο.

Θα τα καταφέρει η «Κεντροαριστερά» της κυρίας Φώφης να γίνει ο τρίτος πόλος κ η εναλλακτική των δυσαρεστημένων; Διότι ούτε τον Αλέξη απειλεί η παρουσία της, ούτε τον Κυριάκο απειλεί, αλλά ούτε ακόμη κι αυτή την Χρυσή Αυγή που εξακολουθεί να έχει υψηλά ποσοστά.

Η «επόμενη μέρα» στην Κεντροαριστερά είναι εδώ.

Και είναι η ιστορική ευκαιρία γι αυτό τον χώρο που κάποτε έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μεταπολιτευτική πορεία της Ελλάδας, να αναδειχθεί σε μια σοβαρή πολιτική εναλλακτική λύση ή να παραμείνει παρέα με τους «δεινοσαύρους» και τα φαντάσματα του παρελθότνος.

Δείτε επίσης

Άρθρο Λευτέρη Αυγενάκη – «Παιδεία: Η μόνη πραγματική μηχανή ανάπτυξης»

Η Παιδεία είναι η καρδιά της Δημοκρατίας και χτυπάει σωστά μόνο όταν ο παλμός της …